Veertig minuten die niemand kan verklaren

1. Het tafereel

   Kwart voor zeven 's ochtends op het terrein van een distributiecentrum. Het is koud en drie vrachtwagens staan al een tijd stationair te wachten. Laadkade 4 is sinds 06:05 bezet: een oplegger met open deuren en niemand die erin laadt. De terreinchef loopt heen en weer met een klembord, beantwoordt de portofoon en bepaalt op het oog wie naar welke kade gaat.

2. Waar het misgaat

   Niemand meet iets. De terreinchef houdt de tijden in zijn hoofd bij en op een blaadje, en dat hoofd heeft hetzelfde probleem als elk hoofd om zeven uur 's ochtends. De camera's op het terrein nemen op, maar tellen geen minuten. Aan het eind van de dag is er een getal van geloste vrachtwagens en geen verklaring waarom ze te laat wegreden.

3. Wat er gebeurt

   Om 06:45 is kade 4 al veertig minuten bezet zonder dat er één pallet is verplaatst. De heftruck die daar had moeten werken staat bij kade 7, omdat iemand hem via de portofoon heeft opgeroepen. De drie vrachtwagens staan nog steeds te wachten, en ze komen alle drie te laat bij hun volgende stop.

4. Met IRIS

   IRIS kijkt naar het terrein en telt. Het weet wanneer een oplegger aan de kade komt, wanneer die opengaat, wanneer de eerste pallet beweegt en wanneer hij weer vertrekt. Beheer schrijft één regel — kade langer dan twintig minuten bezet zonder activiteit, meld het bij de terreinchef — en om 06:25 weet hij het al, met camera en verstreken tijd. Hij beslist nog steeds zelf of hij de heftruck verzet of een andere kade toewijst. En aan het eind van de dag heeft hij de minuten van elke kade, geen onderbuikgevoel.

Dezelfde camera die vandaag alleen opneemt, kan je operatie gaan meten.