Oplossingen per typeMobiliteitsanalyse
Hoe lang is het bezet zonder gebruikt te worden?
Bezet is niet hetzelfde als in gebruik
Vijf over half drie in de eetzaal van het hotel. Eén tafel staat al acht minuten met de vorige bediening erop: de borden, de glazen en het servet precies zoals ze achterbleven. Links staan drie mensen te wachten op een plek, en achterin staan twee gedekte, vrije tafels die je vanaf de deur niet ziet. De zaal is niet vol. Hij lijkt vol, en daar zit het hele verschil.
3 camera’s in 2 sectoren
Zo vraag je erom
«Vertel me hoe lang elke plek bezet is en waarschuw me als er één over het maximum gaat terwijl er mensen wachten.»
Acht minuten per tafel, meerdere keren per service, zijn meerdere couverts die die dag niet bediend worden. In een parkeergarage is het de halfuurplek die drie uur bezet is: wie echt kwam winkelen rijdt één rondje en vertrekt. En bij een laadplek is het erger, want de auto is veertig minuten geleden klaar met laden en staat er nog, dus het punt is bezet zonder iemand te bedienen. Niets daarvan breekt iets, en alles wordt betaald.
Eén keer beslissen
Dit beslis je één keer, en degene die de zaak runt beslist het. Jij zegt welke plekken of tafels gemeten worden, wat het maximum per stuk is, in welke uren het geldt en wie er gewaarschuwd wordt bij overschrijding. IRIS controleert ze allemaal, de hele dag, elke dag, zonder dat iemand hoeft te gaan kijken. Gaat het maximum in augustus van een half uur naar een uur, dan pas je het getal aan en geldt het meteen.
Hier is geen overtreding en bijna nooit kwade wil. Er is een plek die bezet is en niet gebruikt wordt, en dat is de stilste manier om geld te verliezen die bestaat: er gaat niets kapot, niemand klaagt en het staat in geen enkel rapport. De niet-afgeruimde tafel. De kortparkeerplek met drie uur erop. De auto die klaar is met laden en nog aan de paal staat. In alle drie de gevallen keek de camera vanaf het begin mee, en bereikte het cijfer niemand.
Dit vraag je op twee manieren, en die kun je beter uit elkaar houden. De ene is meten: hoe lang elke plek bezet is en hoeveel verschillende auto’s er per dag doorheen gaan. Dat vraag je niet met een zin, dat teken je: je markeert de plek op het beeld, en vanaf dan is de tijd een herhaalbaar getal, vergelijkbaar tussen maanden en verdedigbaar als iemand het betwist. De andere is melden, en dat is wél een zin: zeg het me als een tafel langer dan vijf minuten niet is afgeruimd terwijl er mensen op een plek wachten.
Samen veranderen ze hoe je beslist. Het getal beantwoordt de grote vraag: of de kortparkeerzone goed gedimensioneerd is, of er meer laadpunten nodig zijn, of dat het probleem nooit het aantal plekken was maar de doorstroom. De melding lost vanmiddag op: hij bereikt de vloermanager terwijl er nog drie mensen bij de deur wachten en die tafel nog afgeruimd kan worden.
Wat er verandert
Vroeger wist je dit door een rondje te lopen, en wie dat deed, deed het als het uitkwam. De doorstroom van een plek was een schatting, en de niet-afgeruimde tafel ontdekte je als de klant al ergens anders zat. Nu meet de tijd van elke plek zichzelf en komt de melding terwijl je er nog iets aan kunt doen. Wie het rooster maakt beslist met de curve van de week, niet met wat hij zich herinnert.
Waar we het hebben gezien
CAM-499De tafel staat al acht minuten onafgeruimd terwijl er mensen wachten
«Waarschuw me als een tafel langer dan vijf minuten onafgeruimd staat terwijl er mensen op een plek wachten.»
CAM-468Klaar met laden en nog steeds op de plek
«Waarschuw me als een auto langer dan een half uur op de laadplek staat nadat de lader klaar is.»
CAM-466Drie uur op een plek van dertig minuten
«Ik wil weten hoe lang elke kortparkeerplek bezet is en hoeveel verschillende auto’s er per dag op staan.»
Wat het niet doet
Dit beboet niemand en opent geen slagboom. Het meet tijd en meldt; wat er daarna gebeurt beslist een mens. Het weet ook niet van wie de auto is: het identificeert de bestuurder niet en houdt van niemand een dossier bij. En parkeert er op dezelfde plek een vergelijkbaar voertuig, dan ziet de teller een nieuwe bezetting, niet dezelfde. Wat je krijgt is bezettingstijd per plek, geen geschiedenis van personen.
Vragen
- Moet je het kenteken lezen om te weten of een auto te lang staat?
- Hiervoor niet. Wat gemeten wordt is de plek, niet het voertuig: de plek wordt op het beeld gemarkeerd en er wordt geteld hoe lang die bezet blijft zonder leeg te komen. Rijdt de auto weg en komt er een andere, dan reset de teller vanzelf, want de plek was leeg. Daarmee heb je al doorstroom en overschrijdingen. Kentekens lezen is iets anders, dat vraag je apart, heeft eigen regels voor persoonsgegevens en is niet nodig om te weten dat een halfuurplek al drie uur bezet is.
- En als de tafel niet is afgeruimd omdat er niemand wacht?
- Dan hoort hij niet te melden, en daarom bevat de regel beide voorwaarden. Een niet-afgeruimde tafel in een lege zaal is geen probleem: het is een openstaande taak. Het wordt een probleem als er mensen op een plek wachten en de tafel nog gedekt staat, en dat is de zin die je schrijft. De rest van de tijd wordt het cijfer gewoon gemeten en verschijnt het in de status van de zaal, maar het gaat niet af. Niet alles wat belangrijk is, is een alarm: soms is het een getal dat je opzoekt.
- Werkt dit voor een elektrisch laadpunt?
- Ja, en het is een van de duidelijkste gevallen, want daar blokkeert overstaan een dienst die een ander nodig heeft. De camera ziet dat de auto nog op de plek staat; het laadpunt weet dat de sessie klaar is. Waar de locatie toelaat die twee te koppelen, is de melding exact: een halfuur bezet na afloop van het laden. Waar dat niet kan, meten we alleen de bezettingstijd van de plek, en die zegt al genoeg. Wat we niet doen is een koppeling beloven die we niet hebben getest.
- Is dit om boetes uit te delen?
- Nee, en daar is het niet voor bedoeld. IRIS meet bezettingstijden en meldt; het beboet niet, identificeert de bestuurder niet en maakt geen enkele bekeuring. Wat eruit komt is operationele data: hoe lang elke plek bezet is, hoeveel verschillende voertuigen er langskomen en welke over het maximum gaan. Wat je daarmee doet — omroepen, iemand sturen, de plekken herzien of de tijden aanpassen — bepaalt de organisatie, en dat besluit blijft van een mens.
De echte interface, stap voor stap
Een camera kijkt. IRIS begrijpt wat hij ziet.
Een fragment van het echte scherm, zonder voice-over en handenvrij. Elke ronde toont een andere situatie. Wat erachter zit is flink groter dan wat je ziet.
- Ze komt in de wachtrij
- Je opent de melding
- Je bevestigt of verwerpt
Staat die van jou er niet bij?
Deze woorden zijn wat wij hebben gebouwd, niet wat IRIS begrijpt. De lijst is met opzet kort: je vraagt het met een zin, en zinnen raken niet op. Vertel ons wat er voor je camera’s gebeurt en wij zeggen of het dat begrijpt, of nog niet.
En het beste
Een opname bekijk je als er niets meer aan te doen is.Een melding bereikt je zolang er nog tijd is.
IRIS meldt het terwijl het gebeurt en zegt waar: camera, tijdstip en de beelden van dat moment. Wie dienst heeft, is er daarmee nog op tijd bij.
Leg ons je probleem voor en wij zeggen of IRIS het begrijpt, of nog niet.
Wij antwoorden dezelfde werkdag.