Oplossingen per typeMobiliteitsanalyse
Hoelang duurt het voor iemand het überhaupt weet?
Het is al gebeurd en niemand weet het nog
Het is 18:40 en het wordt donker. Drie auto’s zijn op elkaar gebotst en staan dwars over twee rijstroken, met brokstukken op het asfalt. Erachter groeit een file met de seconde. Er zijn bijna vier minuten voorbij en in de verkeerscentrale is nog geen melding binnen: iedereen die passeert gaat ervan uit dat de voorganger al gebeld heeft. De camera van dat stuk ziet het vanaf de eerste seconde.
2 camera’s in 2 sectoren
Zo vraag je erom
«Waarschuw me zodra er een ongeval op de weg is, en zeg me welke stroken of toegangen dicht zijn en of er mensen op de rijbaan staan.»
Het gevaarlijke ongeval is vaak niet het eerste maar het tweede: dat aan de staart van de file, als iemand met wegsnelheid aankomt en achter een bocht stilstaande auto’s vindt. En zolang niemand weet wat er is gebeurd, weet niemand ook wat er heen moet: twee ambulances of geen, via welke toegang de berger komt, welke stroken dicht gaan. Elke minuut van die mist betaal je in file, in risico en in meldingen die elkaar tegenspreken.
Eén keer beslissen
Dit beslis je één keer, met de wachtchef erbij. Jij zegt welke stukken en kruisingen bewaakt worden, wat daar als ongeval telt — auto’s dwars stilstaand, mensen buiten het voertuig, een file die plots aangroeit —, wie bericht krijgt en wat er bij de melding zit: camera, tijd, geblokkeerde stroken en richting. IRIS past het toe op elke camera van die stukken, vierentwintig uur per dag, op dinsdagochtend net zo goed als zondag om vier uur, wanneer de minste ogen op de schermen zitten.
Na een klap volgt een blinde periode. Het ongeval is gebeurd, maar voor de centrale bestaat het nog niet. Meldingen komen laat, en als ze komen beschrijven ze de plek zoals iemand achter het stuur dat kan: voorbij het tankstation, voor de brug, volgens mij de andere richting. Daarmee wordt een eenheid gestuurd, vaak naar de verkeerde plek of via een toegang die op dat moment dicht is.
Op een stadskruising is het beeld anders en het probleem hetzelfde. Twee auto’s botsen in het midden, er ligt iemand op de grond die door voorbijgangers wordt geholpen, een bus staat erachter stil en op beide stoepen staan kijkers. Het verkeer valt op alle vier de takken tegelijk stil. Wie coördineert heeft niet alleen nodig dát er een ongeval is: die moet weten welke toegangen dicht zijn, om de ambulance niet te sturen waar hij niet door kan.
IRIS kijkt naar die kruising en dat wegvak met de camera die er al hing. Ziet het voertuigen stilstaan waar nooit iemand stopt, mensen buiten hun auto op de rijbaan en een file die naar achteren groeit, dan zegt het dat: camera, tijd, beeld van het moment van de klap en welke stroken dicht zijn. Daarmee opent de coördinator het beeld voor hij de telefoon pakt. IRIS lost het ongeval niet op. Het verkort de blinde minuut, en die minuut scheidt één ongeval van twee.
Wat er verandert
Vroeger hoorde de centrale het van de eerste melding en van de file die tien minuten later op het paneel verscheen. Nu komt de melding met de camera open, het tijdstip van de klap en de stroken die dicht zijn, en ziet de coördinator het tafereel terwijl hij nog belt. Datzelfde beeld draagt ook het vervolg: proces-verbaal en verzekeraar vind je op tijd en camera, niet door twee uur opname terug te spoelen.
Waar we het hebben gezien
CAM-14Aanrijding op kruispunt
«Waarschuw me bij een ongeval met mensen op de rijbaan en welke toegangen geblokkeerd zijn.»
CAM-61Kettingbotsing op de snelweg
«Waarschuw me zodra er een botsing op de weg is en zeg me welke rijstroken dicht zijn.»
Wat het niet doet
IRIS zegt niet wie schuld heeft, of er gewonden zijn of hoe ernstig. Het ziet mensen buiten hun voertuig op de rijbaan; letsel ziet het niet en diagnoses stelt het niet.
En het belt zelf geen hulpdiensten en vervangt geen enkel protocol: het brengt het tafereel bij wie moet beslissen. Wat buiten beeld valt of achter een vrachtwagen ligt, ziet het niet.
Vragen
- Belt IRIS de ambulance?
- Nee. IRIS waarschuwt wie moet bellen. Zodra het het tafereel ziet, gaat de melding naar de verkeerscentrale met de camera open, het tijdstip en welke stroken dicht zijn, en daar beslist een mens wat er wordt opgeschaald en wie wordt gebeld. Die persoon kent het protocol, de stand van de eenheden en wat er die avond in het gebied speelt. Niet wie beslist verandert: die beslist nu seconden later met het beeld erbij, in plaats van vier minuten later blind aan de telefoon.
- Ziet het verschil tussen een ongeval en pech?
- Deels, en het is goed om te weten hoever. Een ongeval laat een herkenbaar tafereel achter: voertuigen dwars over de stroken, brokstukken op het asfalt, mensen buiten de auto’s en een file die plots aangroeit. Pech is meestal één auto, aan de kant met alarmlichten aan. IRIS scheidt die twee patronen redelijk goed, maar niet altijd. Daarom meld je meestal beide, met verschillende labels: een auto op de vluchtstrook moet ook worden geholpen, alleen minder urgent.
- Kan het zeggen welke rijstroken dicht zijn?
- Ja, als je hebt aangegeven waar elke strook ligt. Dat teken je één keer op het camerabeeld: dit is de rechterstrook, dit de linker, dit de noordelijke tak van de kruising. Daarna kijkt IRIS bij een ongeval welke van die vlakken bezet zijn door stilstaande voertuigen of mensen en meldt dat erbij. Precies daarmee stuur je de berger via de toegang die nog vrij is en zet je de panelen aan voor de file de vorige afrit haalt.
- Kun je de beelden later terughalen?
- Ja, en zonder terugspoelen. De melding wordt bewaard met zijn tijd en camera, dus de beelden van het ongeval open je door om de gebeurtenis te vragen in plaats van met de hand door twee uur opname te zoeken. Dat heb je nodig als het proces-verbaal komt, als de verzekeraar beelden vraagt of als iemand in een overleg moet laten zien waarom die kruising altijd op dezelfde manier vastloopt. Hoelang het bewaard blijft en wie het mag zien, bepaalt jouw organisatie, niet IRIS.
Elke ronde een ander geval
Kijk wat er gebeurt. En wat IRIS ermee doet.
Geen opgenomen video en geen tekening: een samenvatting van het echte gereedschap, met elke ronde een ander geval. Het hele gereedschap past niet in een kader.
- Je vraagt
- IRIS zoekt
- Het laat het zien
Staat die van jou er niet bij?
Deze woorden zijn wat wij hebben gebouwd, niet wat IRIS begrijpt. De lijst is met opzet kort: je vraagt het met een zin, en zinnen raken niet op. Vertel ons wat er voor je camera’s gebeurt en wij zeggen of het dat begrijpt, of nog niet.
En het beste
Je bepaalt één keer wat telt.Het hangt niet meer af van wie er die dag is.
Je zegt het in je eigen woorden en het blijft vastgelegd. Niemand hoeft bij het begin van een dienst iets te onthouden: wat je besloot staat er al, en morgen ook nog.
Leg ons je probleem voor en wij zeggen of IRIS het begrijpt, of nog niet.
Wij antwoorden dezelfde werkdag.