Oplossingen per typeProductie-efficiëntie
Bij welke machine loopt de hal echt vast?
Hier groeit de rij en de volgende machine staat stil
Tien over vijf ’s middags in de verspaningswerkplaats. De gebogen transportband die de machine voedt, ligt tot bovenaan vol metalen behuizingen, gestapeld en scheef, de een op de ander. De signaalzuil staat op groen: de machine draait, dus op papier gaat alles goed. Twintig meter verderop is de band die de uitvoer opvangt van begin tot eind leeg en staat een operator zonder werk te wachten. Niemand heeft een van beide geteld.
4 camera’s in 3 sectoren
Zo vraag je erom
«Tel voor me hoeveel onderdelen er voor deze machine wachten en waarschuw me als het langer dan tien minuten meer dan veertig zijn.»
Het knelpunt wordt altijd te laat ontdekt, als de halve hal staat te wachten en de dienst al verloren is. Daarvoor zijn er alleen indrukken: verspaning zegt dat het verzuipt, montage zegt dat het materiaal tekortkomt, en allebei hebben ze half gelijk. De discussie wordt beslecht op anciënniteit en niet op cijfers, want niemand heeft een getal voor hoeveel materiaal er op de vloer staat te wachten.
Eén keer beslissen
Hier beslist de organisatie twee dingen en tekent ze in: waar de zone ligt waarin het wachtende werk wordt geteld, en over welke lijn de uitvoer gaat. Daarna zet ze er een getal bij: veertig stuks, tien minuten, melding aan de werkplaatsleiding. IRIS past dat paar tellingen toe in elke dienst, uur na uur, en bewaart de curve van de hele dag. En verandert de stroom morgen, dan verplaats je de zone en blijft de telling dezelfde telling.
Het knelpunt zit nooit waar het hardst geroepen wordt. Het zit waar iets zich opstapelt zonder dat iemand het meet. In de verspaning zijn het behuizingen die zich opstapelen op een gebogen band terwijl de uitvoerband leeg loopt. Bij het afvullen is het een overvolle verzameltafel met honderden flessen die elkaar klemzetten en twee operators die ze met de hand uit elkaar duwen. In een sorteerhal is het een rollenbocht waar de pakketten over elkaar heen zijn geschoven terwijl de band erboven dozen blijft lossen.
Wat ze gemeen hebben is niet de opstopping. Het is dat het productiesysteem het niet ziet. Dat systeem weet hoeveel stuks elke machine heeft gemeld; het weet niet hoeveel er op de vloer, op een band of in een bak op hun beurt staan te wachten.
Hier waarschuwt IRIS niet: het telt. Je tekent de zone waar het wachtende werk zich opstapelt en de lijn waar de uitvoer overheen gaat, en je kijkt naar beide getallen tegelijk. Stijgt het ene terwijl het andere daalt, dan zit daar je knelpunt, zonder de werkplaats af te lopen en zonder een sensor op een machine te zetten. En dit stel je bewust anders in: vragen dient om te zoeken, tellen dient om te meten, en een streep beschrijf je niet met een zin. Die moet je trekken, altijd op dezelfde plek, zodat het getal van vandaag te vergelijken is met dat van gisteren.
Wat er verandert
Vroeger liep de leidinggevende midden op de middag door de werkplaats en besliste op wat hij in het voorbijgaan zag. Nu heeft hij twee getallen op hetzelfde scherm: hoeveel stuks hier wachten en hoeveel er daar uitkomen, uur na uur, elke telling met zijn beeld. Hij verschuift mensen en materiaal voordat het volgende station droogvalt, en aan het eind van de maand kan hij laten zien bij welke machine het altijd oploopt, in plaats van het zich te herinneren.
Waar we het hebben gezien
CAM-242Voor één machine is een berg onderdelen ontstaan
«Tel hoeveel onderdelen er voor deze machine wachten en waarschuw me als het langer dan tien minuten meer dan veertig zijn.»
CAM-201De flessen stapelen zich op de accumulatietafel
«Waarschuw me als de flessen zich op de accumulatietafel ophopen en niet meer doorlopen.»
CAM-275Vastgelopen band en twee armen tussen de rollen
«Waarschuw me als iemand met zijn handen in de band grijpt zonder die eerst stil te zetten, en laat me de beelden zien vanaf het begin van de opstopping.»
CAM-248De herstelzone heeft het gangpad opgeslokt
«Waarschuw me als er halverwege de middag meer bakken dan gewoonlijk in de herstelzone staan.»
Wat het niet doet
IRIS telt wat vanuit dat beeld zichtbaar is. Verbergen de stapels wat erachter ligt, dan is één gezichtspunt niet genoeg: hetzelfde punt krijgt een tweede camera vanuit een andere hoek, en samen geven die twee perspectieven de telling.
En het tellen van stuks of bakken is een operationele maat, geen gecertificeerd cijfer. Het enige dat door het Centro Español de Metrología is goedgekeurd, is onze personentelling.
Vragen
- Hoe weet IRIS waar het knelpunt zit?
- Door twee dingen tegelijk te tellen. Het telt de stuks die voor de machine wachten en de stuks die op de volgende band naar buiten komen. Stijgt het ene getal terwijl het andere daalt, dan zit daar het knelpunt. Er is geen nieuwe sensor op de machine nodig en er hoeft niets aan het productiesysteem te veranderen: de telling gebeurt op het beeld, door de bewaakte zone en de te passeren lijn te tekenen. En van elke telling blijft de foto bewaard.
- Stel je dit in met een zin, zoals waarschuwingen?
- Nee, en dat is het belangrijke verschil. Vragen dient om te zoeken; tellen dient om te meten, en dat doe je niet op dezelfde manier. Een streep beschrijf je niet met een zin: die moet je op het beeld trekken, altijd op dezelfde plek. Daarom stel je tellen in door een lijn of een zone te tekenen, en daarom is het getal herhaalbaar: dat van vandaag is te vergelijken met dat van vorige maand omdat de streep niet is verschoven.
- Voorspelt IRIS wanneer de rij gaat ontstaan?
- Nee. IRIS voorspelt niet: het telt wat er gebeurt terwijl het gebeurt. Het ziet dat de rij in twintig minuten van twintig naar vijftig stuks is gegroeid en zegt dat meteen, met het getal en het beeld. Daarmee is er ruimte om te handelen voordat het volgende station droogvalt, maar de voorspelling en de beslissing liggen bij een mens. IRIS levert het cijfer met tijdstip; het oordeel komt van wie de hal kent.
- Vervangt het het systeem dat de productie al volgt?
- Nee. Het productiesysteem weet hoeveel stuks elke machine heeft gemeld. Wat het niet weet, is hoeveel er op de vloer, op een band of in een bak op hun beurt wachten. IRIS telt wat zichtbaar is en zet dat cijfer naast het bestaande. Het is het materiaal dat nog niemand heeft gemeld, en meestal precies het materiaal dat de vertraging verklaart. Samen zijn die twee getallen veel meer waard dan elk apart.
Zie het zelf
Dit is geen video. Dit is een stuk van het echte scherm.
Een samenvatting van de echte interface, handenvrij afgespeeld. Je ziet één geval van begin tot eind; wat je niet ziet zijn de andere schermen, en dat zijn er veel.
- Vier camera's tegelijk
- Elk begrijpt zijn eigen beeld
- De cijfers lopen vanzelf op
Staat die van jou er niet bij?
Deze woorden zijn wat wij hebben gebouwd, niet wat IRIS begrijpt. De lijst is met opzet kort: je vraagt het met een zin, en zinnen raken niet op. Vertel ons wat er voor je camera’s gebeurt en wij zeggen of het dat begrijpt, of nog niet.
En het beste
Je kocht een pakhuis vol beelden.Wat je nodig had, was iemand die keek.
Diezelfde camera’s die nu alleen schijven vullen, kunnen melden wat telt terwijl het gebeurt. Het pakhuis blijft; het is alleen niet meer alles wat je hebt.
Leg ons je probleem voor en wij zeggen of IRIS het begrijpt, of nog niet.
Wij antwoorden dezelfde werkdag.