CAM-515

Iemand is al tweeëntwintig minuten in de geldautomaathal

Half twaalf ’s nachts. De hal met de geldautomaten is open, zoals elke nacht. Er zit iemand op de grond naast de automaat, met een rugzak ernaast, en die persoon is er al tweeëntwintig minuten zonder de automaat te gebruiken. Bij de deur is een klant die net is aangekomen op de mat blijven staan en niet naar binnen gegaan. IRIS kijkt niet wie iemand is: het meet hoelang elke persoon in de op de vloer getekende zone is en meldt het als die tijd de ingestelde tijd overschrijdt.

CAM-515 · ATM LOBBY · DWELL 22 min

Wat IRIS begrijpt

Wat het in dit beeld herkent

persoon in de zone, 22 minuten
rugzak op de vloer
linker geldautomaat
rechter geldautomaat
persoon stilstaand bij de ingang
deur van de hal
prullenbak
camera in de hal

Wat deze camera meet

Een melding zegt dat er iets gebeurt. De meting zegt hoeveel.

22 minLangste verblijfstijd in de zone
15 minTijd waarna er wordt gemeld
2Mensen in de hal
0Mensen die in die tijd een automaat gebruikten
23:41Tijdstip van de melding
23:19:08Beelden bewaard vanaf

De cijfers op dit scherm zijn een voorbeeld uit de illustratie, geen meting van een klant.

De regel

U beslist één keer. IRIS past het altijd toe.

Als

iemand langer dan vijftien minuten in de hal is zonder een automaat te gebruiken, tijdens de nachturen

Dan

waarschuw de meldkamer met de camera, het tijdstip en het aantal mensen binnen
bewaar de beelden vanaf de minuut waarop het verblijf begon
zet de melding in het nachtrapport, met het tijdstip en zonder gegevens over wie er was

De instructie die dit instelde«Waarschuw me als iemand tussen tien uur ’s avonds en zeven uur ’s ochtends langer dan vijftien minuten in de hal met geldautomaten blijft, en zeg me hoeveel mensen er binnen zijn.»

Wat verandert

Wat er verandert voor wie verantwoordelijk is voor het kantorennet

Een hal met geldautomaten is ’s nachts de plek waar een klant beslist of hij naar binnen gaat of ergens anders heen. Niemand kan veertig hallen tegelijk bekijken, dus vandaag kom je het alleen te weten als iemand belt. IRIS zegt niet wie er is of waarom: het zegt dat er iemand tweeëntwintig minuten binnen is en dat een klant tot de deur kwam en niet naar binnen ging. Daarmee beslist iemand of hij naar beneden gaat, belt of niets doet. Misschien schuilt die persoon alleen voor de kou, en ook dat is een antwoord: dan is er geen beveiliging nodig maar maatschappelijk werk. IRIS levert het feit en de minuut. Wie concludeert, is een mens.

Wat men meestal vraagt

Weet IRIS wie de persoon in de hal is?

Nee. IRIS herkent geen gezichten, vergelijkt ze met geen enkele lijst en bewaart geen identiteit. Het enige wat het meet, is hoelang een lichaam zich in een op de vloer getekende zone bevindt. De volgende dag is dezelfde persoon voor IRIS niet ‘dezelfde persoon’: het is een nieuw verblijf dat bij nul begint.

En als die persoon alleen maar schuilt voor de kou?

Op een winternacht is dat de waarschijnlijkste verklaring, en IRIS beweert niet het tegendeel. Een melding is geen beschuldiging: het is een seintje over een hal die al tweeëntwintig minuten bezet is. Wie de beelden bekijkt, naar beneden gaat en het vraagt, is een mens, en die mens beslist of er hulp nodig is, of er beveiliging nodig is, of dat er niets nodig is. IRIS levert het feit en de minuut. De conclusie is niet aan hem.

Wat kan deze camera niet?

Hij weet niet waarom iemand er is, leest geen bedoelingen en maakt geen onderscheid tussen een klant die op zijn beurt wacht en iemand die uitrust: voor IRIS zijn beide een lichaam dat een tijd in een zone is. Hij ziet ook slecht wat er aan de andere kant van het glas gebeurt: ’s nachts weerspiegelt de ruit de hal zelf, en een spiegeling kan als een extra persoon worden geteld. Daarom wordt de zone op de vloer getekend en raakt hij het glas niet, en daarom zit bij de melding altijd de video van die minuut: zodat wie beslist de scène ziet en niet een getal.

Andere camera's