Ga naar de inhoud
IRIS NEURALContact

Oplossingen per typeLogistieke efficiëntie

En als hij kapot vertrekt en ik het pas uit de claim hoor?

Kapot vertrokken, pas op de bestemming gehoord

Het is 10:40. Op de controletafel, vlak voor het laden, staat een doos met een opengebarsten deksel, opgezwollen karton en een waterrand eromheen. Een medewerker met handschoenen tilt de gescheurde flap op en kijkt. Achter hem wachten vijftien colli op de rollenbaan, en de vrachtwagen vertrekt om elf uur. De doos gaat mee, want niemand heeft nee gezegd. De camera zag hem in beeld komen en zei tegen niemand iets.

4 camera’s in 3 sectoren

Zo vraag je erom

«Waarschuw me als er een gescheurd, ingedeukt of nat collo op de verzendtafel komt, en bewaar de foto voor me.»

Het pakket komt kapot bij de klant aan en keert terug als claim. Daar begint het dure deel: niemand weet of het in het magazijn, op de laadkade of in de rit is gebroken, dus je betaalt de goederen, betaalt de retourvracht en verliest een middag met ruzie met de vervoerder. En zonder foto en tijdstip wint niet wie gelijk heeft, maar wie het beste praat. Die kosten staan op geen enkele begrotingsregel.

Eén keer beslissen

Jij bepaalt welke schade een collo apart zet — ingedeukt karton, open flap, vochtvlek —, welke tafels worden bekeken en wie de melding krijgt. Dat leg je één keer vast, met je verzendleider erbij en echte dozen op tafel. Vanaf dan past IRIS het toe op elk collo in elke dienst, ook zaterdag om negen uur ’s avonds, als één persoon de tafel alleen draait.

Wie hier de klappen krijgt, is niet de beveiliger: het is degene die de claims tekent. In een magazijn dat tweeduizend colli per dag verstuurt, hangt verpakkingscontrole ervan af dat iemand kijkt, en aan het eind van een dienst kijkt men minder. Niet uit onwil, maar omdat de tafel vol is en de vrachtwagen wacht.

De dag dat het misgaat ziet er altijd hetzelfde uit. Een klant belt drie dagen later met een opengescheurde doos en een foto van zijn eigen kade. In het magazijn is er geen enkele foto van die doos: er is een getekende vrachtbrief en het geheugen van iemand die die dag vierhonderd colli heeft verplaatst. De vervoerder zegt dat hij zo vertrok, het magazijn zegt dat hij heel vertrok, en omdat niemand iets kan laten zien, betaal je en sluit je het dossier.

IRIS kijkt naar de verzendtafel en ziet wat er te zien is: ingedeukt karton, een gescheurde flap, de glans van een doorweekte doos. Duikt er zo een op, dan krijgt het collo zijn foto en zijn minuut mee vóórdat het de vrachtwagen in gaat, en beslist een mens of het meegaat, opnieuw wordt verpakt of blijft staan. Dit is geen kwaliteitscontrole. Dit zorgt dat de discussie over drie dagen begint met een beeld op tafel.

Wat er verandert

Vroeger hoorde de verzendleider van een kapot collo via een mail van een klant en reconstrueerde daarna blind: wie laadde, welke vrachtwagen, of het die dag regende. Nu komt de melding terwijl het collo nog op tafel staat, met de foto en het tijdstip, en valt het besluit meteen: apart zetten, opnieuw verpakken, of meesturen met de schade vastgelegd. Komt de claim er toch, dan ligt het antwoord er al.

Waar we het hebben gezien

  • Halverwege de ochtend aan de controletafel, vóór verzending. Op de tafel staat een kartonnen doos met opengebarsten bovenkant, opgezwollen karton en een watervlek eromheen. Een medewerker met handschoenen tilt de gescheurde flap op. Een collega met tablet noteert wat ze ziet. Een derde houdt een gave doos op de rollen vast en wacht. Op de achtergrond staat een klaargezette pallet met de palletwagen. IRIS ziet het vervormde karton, de scheur en de vlek, en markeert dat collo voordat het weggaat.

    CAM-268Een opengescheurde, natte doos die bijna de wagen in gaat

    «Waarschuw me als er een gescheurd, ingedeukt of nat collo op de verzendtafel komt, en bewaar de foto voor me.»

    Deze camera bekijkenDe industrie

  • Half zeven ’s avonds in de sorteerhal. Over de rollenbaan komen dozen en zakken, de een na de ander. Aan het eind van het traject is een grote kartonnen doos in de chute voor kleine zakken beland en dwars op de rand blijven steken. De rode zwaailichten branden. Vijf mensen kijken vanuit het gangpad toe; een van hen heeft een handscanner. IRIS leest het etiket van het collo en ziet in welke chute het viel.

    CAM-267Een grote doos die in de verkeerde chute valt

    «Waarschuw me als een collo in een andere chute valt dan die op het etiket, en laat me het beeld van dat etiket zien.»

    Deze camera bekijkenDe industrie

  • Een waterleiding is gesprongen en de buis ligt midden op de rijbaan bloot. Het water heeft het hele kruispunt overstroomd en auto's rijden er nog steeds doorheen.

    CAM-32Gesprongen waterleiding

    «Waarschuw me als er water op de rijbaan blijft staan en hoe ver het zich heeft verspreid.»

    Deze camera bekijkenDe stad

  • Het wordt donker en het regent hard. Het natte wegdek kaatst de koplampen van naderende auto's terug en het einde van het traject is nauwelijks te zien.

    CAM-67Zware regen in de schemering

    «Waarschuw me als het traject nat is en het zicht slecht wordt, zodat ik de snelheid verlaag voordat iemand schrikt.»

    Deze camera bekijkenDe snelweg

Wat het niet doet

IRIS ziet het pakket van buiten, niet van binnen. Een gave doos met verbrijzelde inhoud gaat er gewoon doorheen, en dat zeggen we vóór er iets verkocht wordt. IRIS beslist ook niet of een collo verzonden wordt: dat doet een mens, met de foto erbij. En het zegt niet wie het brak, want het identificeert niemand: het zegt wanneer de schade opdook en op welke camera.

Vragen

Weet IRIS of de inhoud kapot is?
Nee. De camera ziet de verpakking: ingedeukt karton, een open flap, een geplette hoek, een vochtvlek. De inhoud ziet niemand tot de doos opengaat. Het helpt toch, want vrijwel alle transportschade laat buiten een spoor achter. Wat IRIS toevoegt: dat collo staat met foto en tijdstip vast vóórdat het de vrachtwagen in gaat, in plaats van drie dagen later bij de klant op te duiken, als niemand meer kan zeggen waar het brak.
Ziet het verschil tussen een natte en een vieze doos?
Deels. Het ziet de vlek, de glans van doorweekt karton en de vervorming die water achterlaat, en zet het collo daarop apart zodat een mens ernaar kijkt. Of het regenwater, olie van een pallet of droog stof is, bepaalt degene die het opent, niet de camera. Liever een paar colli te veel apart en nagekeken, dan één doorweekt collo dat doorgaat omdat het systeem slim wilde zijn. De camera bepaalt niet wat verzonden wordt: die legt het collo op tijd bij iemand neer.
Helpt dit bij een claim richting de vervoerder?
Ja, als de schade aan de buitenkant zichtbaar is. Je houdt het beeld van het collo, het tijdstip en de plek in het magazijn waar het stond, dus je kunt aantonen of het hier heel vertrok of al zo op de kade aankwam. Het vervangt het kwaliteitsrapport of de schademelding van de vervoerder niet: het levert de foto en de minuut die op die papieren altijd ontbreken. En het werkt twee kanten op, want het bewijst ook dat een collo netjes vertrok.
Is er op elke tafel een nieuwe camera nodig?
Niet per se. Als er al een camera de controletafel dekt met de hele doos in beeld, is dat meestal genoeg. Wat telt is niet hoeveel pixels hij heeft, maar waar hij hangt. Een hoge camera die het hele gangpad overziet, ziet geen gescheurde flap. Werkt het bestaande beeld niet, dan zeggen we dat vóór de installatie en niet erna, want een melding die je niet kunt geven is slechter dan geen melding.

Alle vragen bekijken

Demo · IRIS in bedrijf

We vertellen het niet. We laten het zien.

Het is een samenvatting van het echte scherm: het loopt vanzelf, stap voor stap, en toont alleen het pad van één geval. Het echte gereedschap kan veel meer dan hier past.

  1. De melding gaat af
  2. Ze komt in de wachtrij
  3. Je opent de melding
  4. Je bevestigt of verwerpt
IRIS NEURAL
30ES
IRISDirectoGrabacionesGISIncidencias3996SituaciónCasosLPRAutomatizacionesIRIS DATA
Stel een vraag of geef een opdracht…Verzenden
IRIS · Infinity Neural

Staat die van jou er niet bij?

Deze woorden zijn wat wij hebben gebouwd, niet wat IRIS begrijpt. De lijst is met opzet kort: je vraagt het met een zin, en zinnen raken niet op. Vertel ons wat er voor je camera’s gebeurt en wij zeggen of het dat begrijpt, of nog niet.

Alle oplossingen bekijkenVertel ons wat je ziet

En het beste

Achter één camera past een mens.Achter vierduizend past niemand.

Een camera erbij kost weinig, een extra paar ogen een stuk meer. Daarom groeit het aantal camera’s en de aandacht niet. IRIS kijkt naar alle vierduizend tegelijk en meldt wat vandaag telt.

Leg ons je probleem voor en wij zeggen of IRIS het begrijpt, of nog niet.

Wij antwoorden dezelfde werkdag.