CAM-909

Hij wordt gedemonteerd

Een plein in de volle zon, gezien vanuit de camera. Dezelfde persoon in een donkere hoodie is op een trapladder geklommen en staat op hoogte van het apparaat. In de ene hand een schroevendraaier waarvan de punt al tegen de beugel zit; met de andere pakt hij de behuizing vast, zo dichtbij dat die onscherp wordt. Langs de rechterrand en in de onderhoek komt de beugel van de camera zelf in beeld: het beeld begint te verschuiven. Achter hem loopt het plein door: een terras met parasol en mensen aan de tafels, een rij sinaasappelbomen, een geparkeerde scooter, lichte gevels. IRIS ziet gereedschap in contact met de beugel en iemand binnen bereik van het apparaat. Wie het is en wat hij van plan is, weet IRIS niet: het herkent geen gezichten en leest geen kentekens.

CAM-909 · SOPORTE · HERRAMIENTA EN CONTACTO

Wat IRIS begrijpt

Wat het in dit beeld herkent

gereedschap aan de beugel
een persoon

De regel

Je beslist één keer. IRIS past het altijd toe.

Als

gereedschap in contact komt met de beugel, de behuizing of de aansluitkast, of het beeld begint te draaien terwijl er iemand voor staat

Dan

meteen melden, met camera, plek en tijdstip
de video van de voorgaande minuten apart zetten zodat de overschrijfcyclus die niet wist
ook de buurcamera die dezelfde plek dekt inschakelen, zodat de scène in beeld blijft als deze uitvalt

De instructie die dit instelde«Waarschuw me zodra iemand met gereedschap aan de beugel of behuizing van een camera komt, ook als het beeld nog goed is, en zet de video apart.»

Wat verandert

Wat er verandert voor wie ervoor instaat dat de camera’s iets zien

De melding dat een camera geen signaal meer geeft, komt altijd te laat: die komt als er niets meer te zien is. Belandt een camera op de grond, dan is het laatste wat hij opnam een stuk lucht of stoep, en wat ertoe deed — wie er kwam, waarmee, hoe laat — gebeurde een paar minuten eerder, toen niemand naar dat scherm keek. Met IRIS gaat de melding uit terwijl het gereedschap aan de beugel zit, met de camera nog in leven en het plein nog in beeld. En de video van die minuten wordt apart gezet zodat de overschrijfcyclus die niet wist. Dat is het verschil tussen morgen merken dat er een camera ontbreekt en vandaag weten wat ermee gebeurt.

Wat men meestal vraagt

Herkent IRIS de persoon die aan de camera zit?

Nee. IRIS herkent geen gezichten en leest geen kentekens. Het stelt alleen vast wat te zien is: er zit gereedschap tegen de beugel en er is iemand binnen bereik van het apparaat. Het zegt niet wie dat is, zoekt die in geen enkele database op en bewaart geen identiteit. Wie het is en wat hij deed, bepaalt een mens die de video bekijkt. Dat is de vaste verdeling: IRIS meldt terwijl het gebeurt, de mens oordeelt daarna.

Werkt dit als bewijs?

Wat telt is de video, en IRIS zorgt dat die er is. Zodra de melding afgaat, worden de voorgaande minuten uit de overschrijfcyclus gehaald en bewaard met camera, datum en tijd, samen met de vastlegging van welke regel afging en wanneer. Dat is wat naar degene gaat die het moet wegen. IRIS kwalificeert het gebeurde niet en identificeert niemand: het beschrijft wat er voor de lens stond. Kwalificeren is mensenwerk, met de video erbij.

En als het de onderhoudsmonteur is die hem komt demonteren?

Hij gaat toch af, en dat moet ook: vanaf de lens zien gepland werk en al het andere er precies hetzelfde uit. Wat je afstemt is de reactie, niet de detectie. Staat er voor die camera een werkbon open, dan wordt de melding vastgelegd en wekt hij niemand; staat die er niet, dan belt hij. En er is een bijeffect waar ploegen blij mee zijn: er blijft vastliggen dat er aan die camera is gewerkt en wanneer, dus als er een los hangt, hoeft niemand dat uit zijn hoofd te reconstrueren.

Andere camera's

Zie het zelf

Dit is geen video. Dit is een stuk van het echte scherm.

Een samenvatting van de echte interface, handenvrij afgespeeld. Je ziet één geval van begin tot eind; wat je niet ziet zijn de andere schermen, en dat zijn er veel.