Eén keer tekenen wat er moet gebeuren, en het gebeurt altijd, ook om vier uur

Een regel is een zin: rijdt er buiten de tijden een vrachtwagen het dok op, waarschuw de ploegleider, markeer de opname en open een melding. Tot nu toe moest die zin in code worden geschreven. Hier teken je hem: één blok per deel van de zin, verbonden met kabels. Er zijn 74 blokken en 508 aansluitingen, en elke aansluiting weet wat er binnen mag komen, dus twee dingen verbinden die niet passen kan niet en de editor noemt allebei. Een blok kun je dempen, overbruggen, groeperen of in zijn geheel inpakken om het elders opnieuw te gebruiken. En als een waarde onmogelijk is, kun je niet opslaan: hij wordt aangewezen en benoemd.

Niet iedereen wil een canvas, dus zijn er drie ingangen. De eerste is de galerij met 23 recepten: zone-inbraak, telling over een lijn met richting, bezetting per tijdvak, kentekenlezing, persoon zonder beschermingsmiddelen, gezichten en kentekens onherkenbaar maken. Je kiest er een, vult twee tot zeven velden in door op de livebeelden te tekenen, en het draait op dag één, zonder dat je iets hebt gebouwd. De tweede zijn zes vragen — wat, waar, wanneer, hoeveel, hoe en dan — met bovenaan een zin die zichzelf schrijft uit wat je tot dan hebt geantwoord. De derde is het volledige canvas, zonder grenzen, voor wie de installatie bouwt. En dat is het punt: het is dezelfde automatisering, en ze gaat op en neer zonder dat werk verloren gaat. Niet elk recept is op elke server beschikbaar; als er een ontbreekt, zegt de galerij waarom.

Aan het rooster merk je of dit gemaakt is door mensen die ooit op een installatie hebben gestaan. Je legt het één keer vast, met naam en kleur, en gebruikt het op alle camera's en in alle stromen. Het kent tijdvakken, weekdagen, maanden, dagen van de maand en de eerste of laatste maandag van elke maand — precies zoals onderhoudsdagen worden opgeschreven. En het kent zonankers: een regel die dertig minuten voor zonsondergang begint en bij zonsopgang stopt, werkt in januari en in juli zonder dat iemand er nog aan komt. Hetzelfde nachtrooster op camera's in drie landen opent en sluit op de plaatselijke tijd van elke camera, zonder dubbele sjablonen. Uitzonderingsdata dekken feestdagen, vakanties en fabrieksstops. En één veiligheidsregel verdient het hardop gezegd te worden: als het rooster niet te beoordelen is, gaat er niets af. Nooit voor de zekerheid.

Wie iets automatiseert, vreest altijd hetzelfde: dat het om drie uur 's nachts vanzelf afgaat en het halve personeel wakker maakt. Daarom test je eerst. De simulator draait de stroom op de laatste echte gebeurtenis van de camera en antwoordt zonder omhaal — dinsdag om 14:32 was dit inderdaad afgegaan, en dit zijn de acties die zouden zijn uitgevoerd — maar hij verstuurt geen enkele melding. In de editor zit bovendien een oog op elke kabel: klikken en je ziet wat er echt uitkomt, met het beeld en de tabel van wat het filter passeert en wat niet. Daarna kun je gedempt publiceren, met de stroom die draait en rekent zonder ook maar één actie uit te voeren, zodat je valideert zonder iemand te storen; of hem een uur, vier uur, een dag of tot een door u gekozen datum pauzeren. Bij het publiceren zegt de bevestiging op hoeveel camera's hij scherp wordt, en op welke. En faalt een stroom een paar keer achter elkaar, dan zet hij zichzelf uit en laat de reden op schrift achter.

Alles wat draait wordt vastgelegd, en niet alleen als het misgaat. Van elke run wordt bewaard wanneer hij werd getriggerd, wanneer hij begon, wanneer hij eindigde, hoe lang hij in de wachtrij stond, op welke camera hij liep, of de voorwaarde klopte, hoeveel acties er liepen en, als er iets brak, in welke precieze fase: de camera, het model, de voorwaarde of de actie. Daar zit het verschil met een systeem dat alleen goed of fout zegt: er zijn elf mogelijke uitkomsten, en vijf daarvan zijn verschillende manieren om niets gedaan te hebben — het rooster was dicht, er liep al een andere run, de stroom stond stil, de dempingsregel gooide hem weg, of een voorcontrole faalde — plus een zesde voor als de limiet per minuut hem afremde. Het activiteitenpaneel toont de laatste vierentwintig uur met het percentage overgeslagen runs en de lijst met stromen die triggers verliezen, precies het defect dat niemand ziet. En als de geschiedenis groeit en opgeruimd moet worden, dwingt het opschonen een voorbeeld af: het zegt hoeveel runs, meldingen en metingen verdwijnen en hoeveel ruimte er vrijkomt, en als wat er op dat moment staat niet klopt met wat het toonde, weigert het te wissen.

Een gepubliceerde automatisering is onderdeel van de bedrijfsvoering en wordt zo ook beheerd. Lees- en schrijfrechten staan los van elkaar: wie geen schrijfrecht heeft, opent de editor alleen-lezen, ziet de hele stroom en kan niets veranderen. Een beheerder bepaalt daarnaast welke blokken elke rol mag gebruiken, en daar zit een detail dat in een grote installatie loont: een geblokkeerd blok blijft grijs zichtbaar, zodat men weet dat het bestaat en erom kan vragen, en de al gepubliceerde automatiseringen die het gebruiken breken niet. Elke gepubliceerde versie blijft bewaard, krijgt een nieuwe naam, komt terug als concept en wordt met een andere vergeleken: de vergelijking laat op de tekening zelf zien wat erbij kwam, wat eruit ging en wat veranderde, kabels inbegrepen. En er zijn geen configuratiebestanden die iemand op de server moet bewerken: alles verandert vanuit de browser, terwijl het draait.